Home

  • POËZIE

    ONRUST

    Onrust verlangt ruimte,
    schurkt tegen wanorde aan,
    galmt hinderlijk in de tijd
    van toen, nu en altijd.

    Onrust verdrijft ritme,
    voedt wantrouwen,
    verergert pure woede,
    maakt ontzettend eenzaam.

    Onrust mixt klunzig
    gevoelens en gedachten,
    dromen en dreigingen,
    antwoorden en vragen.

    Onrust steunt op onmacht,
    verlamt hoopkracht,
    sluipt in ’t hoofd en lijf,
    vreet mens van binnen op.

    © Elsijn Eelsingh

  • Limerick

    VIS
    VIS

    Een, net aan de haak geslagen vis

    heeft wel door: dit is helemaal mis

    ach… maak me eens blij

    en laat me weer vrij

    wees mild en vervul mijn ‘make-a-wish’

    © Sjoerd Vriesema