-

GERRIT BOSCH: ACQUA FORTE PARADE LEEUWARDEN
Door fotograaf Gerrit Bosch Een spontaan moment met een onverwachte afloop. Maandagmiddag dacht ik ‘gewoon even’ te gaan kijken bij het opruimen van materiaal van het Franse gezelschap Acqua Forte Compagnie. Maar het liep compleet anders. Terwijl ik daar stond, zag ik een vrouw die sprekend leek op de dame die voor Mata Hari speelde.…
-

2 november – Pieter Omtzigt: Voor wie bouwt het Noorden tienduizenden huizen?
-

GRONINGEN: Oud-burgemeester Koen Schuiling in hoger beroep opnieuw veroordeeld
-

WERKEN OP HET VELD IN 1947
-

PRO-WETHOUDER MICHEL RIETMAN: STRENG PARKEERBELEID BINNEN HET AMFIBIEPLAN
-

CLARA WALSTRA: OP DE WARKUMERWAARD VALT VEEL MOOIS TE ZIEN
-

JanMurk de Vries, een menselijk kunstenaar uit Bolsward (2)
-

Export Nederlandse voeding daalt, ondanks groei wereldhandel
-

Wie redde het gezin van Romke Fopma in 1942 toen ze in Echtenerbrug zonken met hun ark?
-

OVERPEINZINGEN UIT KOUDUM: BART KINGMA – ‘FLARDE’
-

Dreigend faillissement Zeehondencentrum WEC een harde klap: “We hopen dat we gered worden”
-

VARAgids viert honderdjarig bestaan met speciale jubileumeditie
-

Omstreeks 1914: DE OOSTERDIJK IN SNEEK
-
‘O wee die genen!’: praten over de onzichtbare gevolgen van erfelijke ziekten
-

Boeren krijgen meer kans op beheer Friese natuurgrond
-

GERDA BIJKER: TUSSEN DE BUIEN DOOR
-

Situatie in Ter Apel is ‘onhoudbaar’, zegt asielminister Van den Brink
-

JanMurk de Vries, een menselijk kunstenaar uit Bolsward (1)
-

POETIN TREITERT ALBERT HEIJN
-

VVD-LEIDER YESILGÖZ LOOPT POLITIEK MANK
-

Onafhankelijke commissie: ‘Gevolgen gaswinning voor natuur Waddengebied bleven binnen de grenzen’
-
POËZIE
ZO’N DAG

Aan wie ik ook maar dacht vandaag was dood,
terwijl de landerijen en de steden
gestaag langs het beslagen treinraam gleden
en het om beurten miezerde en goot.
Al menig lief is langer overleden
dan dat ze mij verdriet of vreugde bood.
Ik reis alleen en mis mijn reisgenoot,
met wie ik elke windstreek heb doorsneden.
Zo’n dag. Ik deed het niet met opzet, maar
ik zag zelfs het gezicht van vaag bekenden,
wier naam mij bij hun leven reeds ontschoot.
Ik zag mijn vader in elk handgebaar.
Het regende. Waar ik mij keerde of wendde,
aan wie ik ook maar dacht vandaag was dood.Jean Pier Rawie
Uit: Handschrift, 2017.
