Home

  • POËZIE

    NOG EVEN

    Spaarzame klanken zeilen
    door stille straten.

    Nog vroeg in de ochtend,
    de zon nog niet ontstoken,
    enkel vervagende sterren.

    Nog even
    en de hemel is diep donkerblauw,
    tijd om te navigeren.

    Dan volgt helder blauw,
    oranje en goud.

    Nog even
    dan breekt een stralende lichtkrans
    door de wolken
    en over de kim,
    recht je gezicht in.

    ’t Is voorbij, die nacht
    van slapen en liggen
    in Morpheus’ armen,
    vol droom of nachtmerrie.

    Nu enkel nog
    opstaan.
    En gaan met die banaan.

    © Elsijn Eelsingh

  • Limerick

    MEES
    MEES

    Een nestkastje aan een muur in Heesch

    viel in de smaak bij een mannen-mees

    maar zijn vrouwtje, pech

    die raakt van de leg

    want ze heeft erg last van hoogtevrees.

    © Sjoerd Vriesema