Home

Alles gaat in mijn mik. Runderlappen, varkenshaasjes, gehaktballen en paardenbiefstuk. De slager om de hoek houdt van me. Dankzij deze eetlust draait zijn zaak zeer goed.

En wat te zeggen van de bazin van de snackbar. Ze looft me keer op keer. Niet om wie ik ben. Maar om wat ik van d’r eet. Vaak bestel ik haar kostelijk eten. Een jongen op een e-bike brengt dat hier.

Het is een pakket met patat en kroket. De lekkernij wordt in overdadige mate voorzien van zigeunersaus. Ik schrans alles in een ommezien naar binnen. Smikkelen en smullen in crisistijd.

In het weekeinde staat de frituur elk dagdeel aan. Flessen olie zijn klaargezet op het keukenblad. Bamischijven, nasiballen en weer friet. Een smulpartij vanaf een mooi groot bord.

Tijdens het eten zit ik een van de oude luie stoelen. De zitting en de leuningen zijn versleten. Rond gaten danst een patatlucht. Smeltjus druipt eruit. Heel verklaarbaar door dit geregeld vreetfestijn.

Vetrollen zorgen voor geringe loopruimte in de kamer. Dijen zijn fors zwaarder dan het vorig jaar. Mijn torso is een biobak. Mijn nek lijkt identiek op een soort van druiprek vol met olie en vet.

Zitvlees en ook ligvlees zit me dwars. Ik plak min of meer vast aan het matras. Ondanks zware pijnen eet ik door. Veel tosti’s gaan naar binnen en niet te vergeten series frikandellen speciaal.