Home

  • POËZIE

    WINTER

    Ik ben gestorven zonder het te weten
    want anders had ik me toch wel verzet
    en als een starre wacht voor ’t raam gezet
    zit ik dit bodemloos bestaan te meten.

    Ik heb maar een verlangen – te vergeten
    maar op mijn ademtocht de nerf gewet
    groeit er aan ijsvarens een rauw bouquet
    en buiten ligt een toegevroren Lethe

    en ik blijf wachten – meet het leven uit –
    het is woestijn, herkomst en doelverloren
    de stem des roependen zonder geluid.

    Was er ooit een die mij had kunnen horen?
    een eenzame voor een bebloemde ruit
    en buiten blanke toegesneeuwde sporen –

    Anna Blaman (1905-1960)

  • Limerick

    GELD

    Een valsemunter uit Varsseveld
    is onlangs in bewaring gesteld
    Hij zegt verbeten
    van niets te weten
    “ik ben eerlijk maar vals is mijn geld”

    © Sjoerd Vriesema