Home

  • POËZIE

    RAADSEL

    De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag.
    Een jaar is zo voorbij, terwijl de uren
    elk wel een eeuwigheid lijken te duren,
    en morgen wordt als gister en vandaag.

    De mens is niet gelukkig van nature,
    en kwelt zichzelf met steeds dezelfde vraag
    waarop geen antwoord is. Je zou zo graag
    iets door de spiegel zien, maar het blijft turen.

    Er valt geen enkel onheil te vermijden,
    en dat de dood komt, is een zekerheid
    waaraan je geen gedachte meer wilt wijden.

    Je raakt de mensen en de dingen kwijt,
    tot je het leven langzaam voelt verglijden
    en deel wordt van het raadsel van de tijd.

    Jean Pier Rawie
    uit: ‘De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag’, 2012.

  • Limerick

    OUWE KLARE
    OUWE KLARE


    De dominee speelt in Folsgare

    al jaren in de dorpsfanfare

    Soms een valse noot

    want zijn dorst is groot

    en die lest hij met ouwe klare…

    © Sjoerd Vriesema