-

WEG MET DAT GEKNAL
Veel burgers klagen volledig terecht over het harde geknal van vuurwerk op en rond oudejaarsdag. In vroeger jaren kwamen buren gezellig naar buiten om elkaar gelukkig nieuwjaar te wensen. Jongens staken wat rotjes af op straat en vaders siervuurwerk. Dit ging gepaard zonder noemenswaardige incidenten. In de loop der jaren nam de kracht van knalwerk…
-

Geen politieonderzoek na vuurwerkincident Kollumersweach, slachtoffers 9 en 10 jaar
-

POLITIE: HEFTIGE JAARWISSSELING VOOR VEEL HULPVERLENERS
-

Krantenlezers in Fryslân en Groningen doneren bijna 9 ton aan Oekraïne
-

Wie mentaal gezond is, vindt makkelijker werk en steun. Andersom werkt dat mechanisme zelden
-

KONINKLIJKE FAMILIE IN SNEEK (1925)
-

Bestuurlijke flaters leidden tot ‘Boalsert’ (1)
-

Sneker econoom Gerrit Gorter: Economie in beelden en VARKENS
-

FRIESE LANDBOUW 1932
-

BREKT.NL WENST U EEN GEZOND 2026!
-

HINDELOOPER KLEDERDRACHT
-

BRUINE KIEKENDIEF OVER HET IJS
-

Urker vissers vinden menselijk dijbeenbot: ‘Hopelijk kan weer een vermissingszaak worden opgelost’
-

Directeur Veiligheidsregio is bezorgd over jaarwisseling: “Pas gerust als al mijn personeel weer veilig thuis is”
-

In Sint Nicolaasga: Familie Meijer bakt duizenden oliebollen voor Stichting Energy4All
-

Het Jaaroverzicht: De 10 Gouden Flaters van Súdwest-Fryslân
-

Onderzoeksbureau INVIOR full contact: RAAD VAN SÚDWEST-FRYSLÂN IS GEMIDDELD MINDER ERVAREN
-

Hoe autoluw beleid leidt tot binnensteden zonder ziel en waarom nieuwe autovrije wijken de toekomstige ghetto’s worden
-

AAFJE TERLAAK POOT: HERINNERING AAN AMSTERDAM
-

Groen licht in Italië: productie van alcoholvrije wijn toegestaan
-

Sneker econoom Gorter over GEVANGENEN
-
POËZIE
DE WOLKEN

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat ‘k in de wolken zag.En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder –
De wond’ren werden woord en dreven verder,
Maar ‘k zag dat moeder met een glimlach weende.Toen kwam de tijd dat ‘k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van ’t vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.– Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide –Martinus Nijhoff (1893-1954)
