Home

De volle maan hangt gebogen naar mij op aard,
vult mijn nacht met onrust,
alsof ze mijn geheim aan iedereen wil vertellen.

Mijn geliefde redde mij van de duisternis,
toen haar stille, magische zilverlicht
mijn hart vlammend raakte.

De stilte van de maan
laat mij innig over haar spreken,
verloren in de dromerige betovering van haar liefde.

De volle maan omarmt mij waardig in vrede,
zelfs de wolven huilen zwijgend.

Ik sta hier buiten de sterren te tellen,
en ruil ze in voor een kus van haar.

© Elsijn Eelsingh