-

GERRIT BOSCH: DE VOORSTREEK IN LEEUWARDEN
Door fotograaf Gerrit Bosch Afgelopen zondagavond 22 februari maar weer eens wat avondfoto’s gemaakt. Dagen of weken van tevoren kies ik vaak een aantal plekken in Leeuwarden waar ik, afhankelijk van het seizoen of weersomstandigheden, een of meerdere foto’s wil maken. Veelal maak ik 2 of 3 compositiefoto’s op 1 plek. Zo heb ik een…
-

Organisatieadviseur Siebren de Ringh: LEIDERSCHAP EN MODERN POLITIEK LEIDERSCHAP (1)
-

Allard Schuilenga, een overtuigd Fries burgemeester van Bolsward (2)
-

Carillon Harlingen laat weer van zich horen: Mooie stad klinkt over het Wad
-

Door blunder van gemeente moet loting kavels in Marknesse over
-

VERHALEN EN GEDICHTEN OVER IERLAND VAN SYDS WIERSMA
-

De Kahlmann-kramp: Waarom de censuurclown het theater vermoordt
-

Steeds meer statistieken ook voor wijken en buurten beschikbaar
-

Sneek: Schaapmarktplein in 1901
-

LEDEN OF LEIDER? ZO MOEILIJK IS DIE KEUZE NIET
-

Uitzendorganisatie woest op raad Noordoostpolder in zaak arbeidsmigranten
-

TECKEL SAMMIE RUIKT DE ZUIVERE INTENTIE VAN POLITICI
-

GREETJE NIJBOER BRENGT HET VOORJAAR BINNEN
-

LEEUWARDEN: HOE VOORMALIG WETHOUDER HILDE TJEERDEMA (D66) FACILITEERDE DAT BURGEMEESTER BUMA ZICH AAN DE KLACHTBEHANDELING KON ONTTREKKEN
-

Horner spreekt beschuldiging Russell richting “manipulatieve” Verstappen tegen
-

Allard Schuilenga, een overtuigd Fries burgemeester van Bolsward (1)
-

Klaver haalt uit naar Heinen nu box 3-wijziging van tafel gaat, ‘ronduit ongepast’
-

JULIANAPARK SNEEK ROND 1900
-

Het lukt Groningen niet om gaswinning bij Warffum te stoppen
-

Fryslân yn de Gouden Iuw
-

Sneker voetbalclub doopt onderkomen om tot Sportpark Sherida Spitse
-
POËZIE
HET KIND EN IK

Ik zou een dag uit vissen,
ik voelde mij moedeloos.
Ik maakte tussen de lissen
met de hand een wak in het kroos.Er steeg licht op van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
Het woord onder de griffel
herkende ik, was van mij.Maar toen heeft het geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.En telkens als ik even
knikte dat ik het wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewist.Martinus Nijhoff (1894-1953)
Uit zijn derde bundel Nieuwe gedichten, 1934.
